14/12/2008 · Kategori: ŞİİRLER
Kaç sevgiliyi sonuncu saydıysam
Hepsi de aynı kadındı
Bilmiyorlardı kendilerini
Ama ben biliyordum
Çünkü hep aynı bendim.
Kaç kadını seviyorum dedimse
Hepsi de aynı kadındı
Bilmiyorlardı birbirlerini
Ama ben biliyordum
Çünkü hepsini seviyordum.
Kaç kadın ihanet ettiyse Hepsi de aynı kadındı
Bilmiyorlardı kaç yaram olduğunu
Ama ben biliyordum
Çünkü vurulan hep bendim.
Kalıcı Bağlantı
Yorum (0)
14/12/2008 · Kategori: HİKAYELER
Duygu Gemisi
Her şeye rağmen yaşamak güzel…Seni yaşamak daha da güzel.Rüya gibi sanki;gidende sensin kalan da….
Senin için yaptıklarımın karşılığı bu olmamalı..Hiç olmadık zamanlarda ıslandı gözlerim.Tutmaya çalıştım olmadı.Gözyaşlarım çok masumlardı,özgürce akamadılar.İlk zamanlar uykulardan uyandım,annemi daha çok özledim,gözyaşlarım daha çok duygu yüklü aktılar.Daha yoğun yaşadım seni ve özlemi.Şimdi ise artık duygu yüklü bir gemi gibi hissediyorum kendimi.Senin ruhunun kalbi bende,benim ruhumun kalbi de bendeki aşkının derinliğinde.
Seni çok anlattım kendime,ama dinletemedim.Vazgeçemedim senden.Sensizliği yaşamaya cesaret edemedi bu duygu gemisi.Eğer sensiz yola çıksaydı;boynu bükük,gözlerindeki yaşlarla,gecenin karanlığında yine bir tek seni arayacaktı…Ama her ne olursa olsun,duygu gemisini senin yokluğunda dinlendiren tek şey;yine sen oldun.Bedenini ve ruhunu sen dinlendirdin.Sen olmasan da,senin sesini duyamasa da duygu gemisi,denizin üstünde özgürce uçan martıların sesini,senin sesini duyar gibi can kulağıyla dinledi…Deniz kokusu yerine senin kokunu kokluyor gibi içine çekti,sonuna dek….Bunlardı duygu gemisini ayakta tutan.Senin yokluğunda bunlarla hayatta kalmayı başardı.Her zaman en küçük şeylerden en büyük mutluluğu çıkardı,senin için.Her zaman denizin görünmeyen ufkuna baktığında,seni gördü.Belki de duygu gemisinin ilerlemesini sağlayan tek gerçekte buydu?Senin yokluğuna inanmamasıydı…İnanmıyordum,sen vardın,sen hep bendeydin.Ben seni hiçbir zaman kaybetmedim
Keşke hep durduğun yerde dursaydın.Hiç gitmeseydin.Beni bırakıp gitmeseydin.Yine bir deniz kıyısında otursaydın,duygu gemisinin gelmesini bekleseydin.Sana ne kadar kırgın olsa da geleceğini biliyordun.Biliyordun ki oraya kadar geldin ama sonra orda koyup gittin.
İzledim seni orda beni beklerken.Duygu yüklü gemiyi ne olursa olsun bekleyeceğim diyordun,söz veriyordun kendine…Ama yapamadın!Bakışlarından,gözlerinden akan o tertemiz gözyaşlarından bile anlaşılıyordu gitmek istemediğin.Kıyamadım sana bağırmaya.Gitme ben buradayım diyemedim.Çünkü ben seni sevmeye bile kıyamadım.
Sensiz öyle zor geçti ki yolculuğum.Deniz çok ağlattı beni geri dönmek istedim ama seni bırakıp dönemedim.Sen ordaydın çünkü.Sana gidiyordum,gözlerinde gece olmasını bekliyordum,gece karanlığında parlayan ışıklardan biri senin gözlerindeki ışık olabilirdi.Umudunla yaşamak,senin hayatta olduğunu bilmek bile bana güç veriyordu.Meğer ne zormuş sensizlik…
Gökyüzüne seslenirdim her gece;seni çok sevdiğimi söyleyebilmek için.Yalnızlık arkadaşım gibi olmuştu artık.Seni paylaştığım tek kişi yalnızlığım olmuştu.İçimdeki sana durmadan sarılıyorum,seni kaybetmemek için.Çünkü biliyordum;ben her içimdeki sana sarıldığımda,sen bedeninde bir sıcaklık,sevgi hissediyordun.Bunu bende hissediyordum.Sonra kirpiklerimin ıslandığını hissediyordum,sensizliğe ağlıyordum galiba…Hasretin bu kadar acımasız olmamalıydı senin,bu kadar canımı yakmamalıydı,bendeki sana bu kadar nefretle bakmamalıydı.Neden yapıyordun bunu bana?Ben seni hiç gizli yaşamadım,sen hep yanımdaydın.Bana çektirdiğin bu eziyetin adı;AŞK olmalı…Bendeki senin aşkın olmalı,benden sana giden,kuru dallarla örülmüş bir köprü olmalı bunun adı….Yaşanması ise;bendeki sen kadar özel!
Kalıcı Bağlantı
Yorum (0)
14/12/2008 ·
Yorum (0)
14/12/2008 · Kategori: ŞİİRLER
Aşk suskunluğumdu benim!
Kendime ırak bir kentten çok sesli bir ağırlama,
içten bir ikrarın yetmeyen teşekkürlü karşılığı.
Oysa sunulan hayattı, yazgısında deli kız oyası.
Deliksiz uyuyacağım,
geç kal bu gece.
Aşk yanımdı benim!
Kelimesiz, hecesiz ama ağlamaklı...
Yerlerde sürünen gözyaşlarımda yalnız olmamanın iması!
Acele etme bu gece.
Tam vaktinde gelişinden değil mi öncemizdeki aşklar?
.
Aşk vurgunumdu benim!
Yaralı ama kansız... Acılı ama feryatsız…
Ağlayan keman, sızılanan kaval…
Beklenmedik ihanetti buluşmamız.
Yıllardır vardı ve çok az yakardı.
Şimdi burada, sahibinden uzak…
Aşk yazımdı benim!
Aşk yazdığımdı, okuduğundu.
Bu geceyi geç ömrümden.
Bu gece geç bir vakit ömrümde.
Oturduğum masada şaraplık bir tat, tütünde tutuksuz bir nefes.
Yetişme bana, geç kal!
Erkenciliğin değil miydi,
bize koca bir geleceği geciktiren?
Aşk heyecanımdı benim!
Vursalar ölmezdim o heyecandaki kadar.
Sevseler mutlu olmazdım o titremedeki kadar.
Voltalar uzuyordu ayağımda.
Zaman uzuyordu.
Sancı sığmıyordu bedenime.
Delilikti, serserilikti, güzeldi…
Aşk itirafımdı benim!
Okunan, dinlenen ama bilinmeyen...
Söylesem, dilimde kekremsi bir tat bırakırdı.
Sustum, dilimle geldi bütün belalar…
Dili belası sayfalarımın övgüleri, asılı kaldı aklında.
Şımarıklığım korkun oldu, usluluğum hayalin!
Değişemedim onca değişimde, onca yenilikte…
Buydum ben, bulduğun gibi.
Koruduğum aslındı, kaybettiğim aslım!
Buydu galiba aşk!
En can alıcı noktada bir İstanbul kaçağı, birçok A’lı kent kaçamağı,
bir gözyaşı bozgunu,
bir kavuşma, bir ayrılık ve bin ölüm…
Sayısız dirilişte aynı yemin!
Döndüğüm sözümde hayâsız yalan.
Tek varlığım ve tek yokluğum…
Yaram ve merhemim…
Kazanmadığım ama hep kaybettiğim.
Evet, buydu aşk!
Aşk yasağımdı benim!
Uzaklığını ölçtüğüm bir şarkı,
tınısını mırıldandığımda anlamı beynime oturan bir müzik.
Tuzağı yoktu arada.
Geçit veren dağlar, ayağa dolanmayan yollar
ve aşıldıkça genişleyen, bereketinde güneş kavrukluğu ovalar…
Geç kal bu gece,
zamancılığın değil miydi bizi bekleten,
duvar önü ameleliliğinde?
Aşk çözümümdü benim!
Düğümlerin çıkmazından, elime düşen tek bir seni seviyorum’du.
Gelişemedik uluorta.
Durduk bulanıklığımızda; durulmadık durgunluğumuzda.
Çarptık, düştük…
Ayağa kalktık yardımsız.
Seni seviyorum’du her şeyin en baştaki sonu.
Söyledik, duyduk, yeniden düştük ve kalkamadık yardımlı.
Gelmedi acil adamlar.
Sen yine de, bu gece gelirken yolu uzat ve getirme yanında,
başka yarınlarını.
Aşk engelimdi benim!
Burkulan yanıma yerleşen yalnızlığına eş,
diğer yanımda onmaz bir gelecek…
Artık bir gece bu karanlık!
Gelme,
kendim kendimi avuttum!
Kalıcı Bağlantı
Yorum (0)
14/12/2008 · Kategori: ŞİİRLER
NE SENİ NEDE SEVGİNİ İSTİYORUM SENDEN.
SANA OLAN ÇOCUKSU SAF SEVDAMI
SANA BAĞLI CANIMI İSTİYORUM.
SANA EN BÜYÜK CEZA;YANLIZLIĞI
BIRAKIYORUM…..
GÖZLERİMDEN AKAN YAŞALARA DEĞİL..
SANA ACIYORUM..
YÜREĞİME SAPLADIĞIN HANÇERE DEĞİL
SENSİZ GECELERDE KURDUĞUM HAYALLERE
YANIYORUM…
SANA OLAN SEVDAMDAN DEĞİL…
KADERİMDEN KAÇIYORUM…
SANA EN BÜYÜK CEZAYI YANLIZLIĞI
BIRAKIYORUM…
SANA SENSİZ YAŞAYAMAM DEMİŞTİM…
YAŞIYORUM…
SENSİZ GÖZLERİM GÜLMEZ DEMİŞTİM…
GÜLÜYORUM…
SENSİZLİK NEFES ALMADAN YAŞAMAKSA,
SENSİZLİK ACI ÇEKEREK GÜLMEKSE
YAŞIYORUM GÜLÜM..
SENSİZLİĞE MAHKUM OLAN BENLİĞİMLE….
Kalıcı Bağlantı
Yorum (0)
« Önceki :: Sonraki »
vuslat diyarına hosgeldiniz umarım hos vakit gecirirsiniz sizinde katkılarınızı beklerim....saygılarımla